Μήλος

Share on facebook
Facebook
Share on pinterest
Pinterest
Share on twitter
Twitter

Ένα ηφαιστειογενές νησί γεμάτο ομορφιές και ιστορία. Η Μήλος με τα κάθε είδους διαφορετικά πετρώματα, μέχρι και στις μέρες μας εξάγει, γύψο μαγγάνιο ,μπετονίτη, θειάφι, περλίτη μυλόπετρα και πολλά ακόμα πετρώματα όπου μπορεί κανείς να γνωρίσει και να μάθει περισσότερα στο Μεταλλευτικό Μουσείο Της Μήλου. Τα μοναδικά πετρώματα της μπορούμε να τα δούμε στις αμέτρητες παραλίες της όπου σχηματίζονται λευκοί, ροζ και μπεζ βράχοι. Ξακουστές παραλίες όπως το Σαρακήνικο, Τριάδες, Παλαιοχώρι, Γέροντα , Φυριπλάκα, Αγία Κυριακή, Κλέφτικο, τα Θειορυχεία, Τσιγκράδο  και πολλές ακόμα όπου φιλοξενούν κάθε χρόνο αμέτρητους επισκέπτες για να θαυμάσουν και να χαρούν τα υπέροχα καταγάλανα νερά της, αλλά και τα επιβλητικά της τοπία. Η Αφροδίτη της Μήλου το περίφημο άγαλμα από μάρμαρο, όπου εκθέτεται στο μουσείου του Λούβρου είναι ένα απόκτημα των Γάλλων μετά από το πέρασμά τους από το νησί, και συγκεκριμένα βρέθηκε από το χωριό Τρυπητή, σε χωράφι γεωργού το 1820. Το νησί κατοικείται από το 8.000 πΧ και κατά περιόδους πέρασαν φοίνικες, Δωριείς Αθηναίοι, Ρωμαίοι αλλά και  αργότερα βυζαντινοί και Βενετσιάνοι. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την άκρως ενδιαφέρουσα παραδοσιακή κουζίνα της που έχει ποικιλία μεγάλη.

 Η κτηνοτροφία είναι από τα βασικά της χαρακτηριστικά, με τυριά όπως μανούρα όπου είναι φρέσκο 10-15 ημερών , το μελίχλωρο όπου είναι ελαφρώς ωριμασμένο (3-4 μηνών), αθοτυριά, σκοτύρι, Ξινομυζήθρα και το περίφημο Μηλέικο λαδοτύρι με 15μηνη ωρίμανση σε φυσική σπηλιά τυλιγμένο με θρούμπι. Μεγάλη παραγωγή έχουν και στα ντοματάκια όπου τον χυμό ανακάτευαν με λάδι και φτιάχνανε τον «Μηλέικο μπελτέ», όπου είναι και το καλωσόρισμα στους επισκέπτες με συνοδεία ψημένου ψωμιού, και ήταν η βάση για τα περίφημα κοκκινιστά φαγητά της όπου συνόδευαν το κρέας το ψάρι τα όσπρια, όλα τα λαχανικά, και ζυμαρικά.

Μεγάλη ποικιλία θα βρούμε και στις πίτες όπου θα συναντήσουμε τις πλακόπιτες, οι οποίες είναι πολύ λεπτές πίτες με Μηλέικο τυρί, τα ραφιόλια όπου είναι μικρά πιτάκια σε σχήμα ρόμβου γεμισμένα με καρύδια σουσάμι και φρυγανιά, τις φλαούνες με χόρτα ρύζι και σταφίδες, τα περίφημα πιταράκια όπου είναι λεπτές τραγανές πιτούλες γεμιστές με Μηλέικο τυρί με κρεμμυδάκι, τηγανιτά σε σχήμα μισοφέγγαρου. Να αναφερθούμε και στην λαδένια επίσης όπου την φτιάχνουν και στην Κίμωλο όπου είναι σαν την Ιταλική Φοκάτσια με κρεμμύδι και ντομάτα, αλλά την φτιάχνουν λεπτότερη. Τα σκορδολάζανα όπου είναι σπιτικά λαζάνια όπου τα φτιάχνανε από την ίδια ζύμη και μπόλικο σκορδάκι –που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την ιταλική καρμπονάρα-

Ακουστό είναι το κουφέτο της Μήλου ,γλυκό από λευκή κολοκύθα ,όπου το βράζουν με ζάχαρη και μέλι και αμύγδαλα. Θα το συναντήσουμε σε όλα σχεδόν τα εστιατόρια του νησιού σκέτο ή με γιαούρτι. Τα κουφέτα της Μήλου τα προσφέρουν γλυκάκι σε γάμους βαφτίσεις, λόγους κλπ. Στις βαφτίσεις και στους γάμους επίσης, αντί για τα κουφέτα προσφέρουν παστέλι, όχι με ζάχαρη, αλλά με μέλι. Το δίνουν σε μικρούς ρόμβους ή κυβάκια. Τα αδιαγγουρένια ,είναι πιτούλες γλυκές που την φτιάχνουν από την σάρκα του καρπουζιού με μέλι και σουσάμι, όπως και η καρπουζόπιτα όπου την μοιράζονται η Κίμωλος ή Φολέγανδρος και φυσικά η Μήλος

Από τα πιάτα που θα συναντήσει κανείς είναι το κατσικάκι ντόπιο στην κατσαρόλα με αγκινάρες κολοκυθάκια και πατάτες και φυσικά με μπελτέ, χοιρινό με πατάτες κυδωνάτες, Σαλιάκοι (σαλιγκάρια) με κρεμμυδάκια και μπελτέ γιαχνί, καθώς και με μάτσι, δηλαδή (είδος χυλόπιτας όπου φτιάχνουν σαν βάση ζυμαρικά) μικρό χειροποίητο λαζανάκι όπου βράζετε. Το ίδιο θα συναντήσουμε με ζάχαρη μέλι και κανέλα όπου ονομάζετε ματσόγαλα. Επίσης ματσάτα τα οποία είναι ζυμαρικά χειροποίητα όπου σερβίρονται με κόκορα κοκκινιστό ή κουνέλι ή κατσικάκι ντόπιο με μπελτέ, τα οποία φτιάχνονται αυθημερόν, Έτσι για να φας αυτό το πιάτο ,θα πρέπει να ενημερώσεις το εστιατόριο εάν μπορεί να τα φτιάξει (γιατί τα φτιάχνουν σε λίγα εστιατόρια πλέον) λίγες ώρες πιο πριν.

Φλόμους τηγανητούς, χλωροκούκια που πριν σκληρύνουν τα βουτάνε σε κουρκούτι και μετά τα τηγανίζουν, όπως και τα σκοτυροκολόκυθα, όπου είναι πολύ μικρά κολοκυθάκια τηγανιτά και μετά τα ξανά τηγανίζουν με σκοτύρι ,ώστε να γίνουν ένα σώμα. Ένα είδος χόρτου επίσης θα συναντήσουμε παναρισμένο και τηγανητό, τα βουδόγλωσσα. Η βάση της Μηλέικης κουζίνας βασίζετε επίσης και στα πολλά βότανα που έχει (μάραθος, θρούμπι, μαντζουράνα ρίγανη θυμάρι κλπ),όπου θα βρούμε σε πολλά πιάτα παντρεμένα με όσπρια, λαχανικά (κουκιά ή αγκινάρες με μάραθο, ρεβίθια κλπ)

Από ψάρια θα βρούμε σαβόρο, μαριδούλες μικρές γόπες σβησμένες με ξύδι πασπαλισμένες με δεντρολίβανο ,μπακαλιάρο κοκκινιστό με μακαρόνια σε μπελτέ, τσιράκια (ψιλά ψαράκια) όπου τα λιάζουν και αφού ξεραθούν τα ψήνουν και τα βουτάνε στο λάδι. Τα σερβίρουν με λαδολέμονο, ρίγανη και λεμονάκι, χταπόδι με το μάτσι ή και με μάραθο, ακόμα και πεταλίδες πιλάφι.

Αξίζει κανείς να πάρει τα τοπικά καραβάκια και να κάνει το γύρο του νησιού, και να θαυμάσει το όμορφο αυτό νησί, να επισκεφτείτε τον αρχαιολογικό χώρο της προϊστορικής πόλης της Φυλακωπής ,και φυσικά μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τα σύρματα. Σπιτάκια μικρά παραδοσιακά υπέροχα με τα χρώματά τους τα ξεχωριστά, όπου έχουν τις βαρκούλες τους και με σύρματα(από εκεί πήραν την ονομασία τους) τις βάζαν μέσα στο ισόγειο του σπιτιού.

Επίσης επισκεφτείτε τις παλαιοχριστιανικές κατακόμβες στην Τρυπητή, ένα υπόγειο κοιμητήριο των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Ένα διαμάντι στο αιγαίο, η Μήλος μας που άμα την επισκεφτείς θα την ερωτευτείς για τις φυσικές ομορφιές της, τους υπέροχους φιλόξενους κατοίκους της, αλλά και τις μοναδικές γεύσεις της που θα σου μείνουν στην μνήμη αλλά και στην καρδιά.

Επιλεγμένα για εσάς

128407095_2826013754393700_3770767955183443587_n